Rok antyfaszystowski

Rok antyfaszystowski

Rolą artystów i poetów we współczesnym świecie jest oddziaływanie na tych, co zabiegani nie mają czasu na chwile zastanowienia. Poeci i artyści bardziej wrażliwi na to, co dzieje się w ich otoczeniu posiadają niezwykły dar syntetycznego opowiadania o swoich emocjach.

Rok antyfaszystowski

karton do Guerniki, fot.©J.Dudzik

Mija 80 lat od wybuchu wojny, która zmieniła Europę. Okropności wojny były już wcześniej opisywane przez artystów, by przytoczyć słynną Guernicę Pabla Picassa, czy Okropności wojny Goi. A mimo to co jakiś czas rodzą się w głowach polityków, działaczy, aktywistów pomysły, że jakaś rasa jest lepsza, że sposób rządzenia oparty na opresyjnym aparacie państwa jest lepszy dla ogółu, wreszcie, że moja wiara ma być dominująca i jest jedyną na świecie. By realizować takie odbiegające od zasad wolności, równości i wspólnego cieszenia się wspólną przestrzenią pomysły, pojawiają się granice, nakazy i zakazy, kontrole.
Instytucje kultury bez żadnej zachęty postanowiły przygotować w czasie najbliższych miesięcy takie wystawy i wydarzenia, które skłonią myślących do refleksji, dokąd zmierza świat. Czy przypadkiem nie zostały rozbudzone faszystowskie emocje, ot tak przez przypadek, w imię doraźnych interesów partyjnych? Czy faszyzm jest dalej w nas? Wydarzenia możecie śledzić na tej stronie a jeśli chcesz  włączyć się czynnie, to napisz na adres kontakt@rokantyfaszystowski.org.

Rok antyfaszystowski zaczął się w 2019 i będzie trwał do maja 2020, a może dłużej. W tym czasie zostaną otwarte wystawy opowiadające o okropieństwach, jakie faszyzujący „nadludzie” potrafili wyrządzić innym homo sapiens z powodu przekonań. Jedną z nich jest ta realizowana w Pawilonie 4 Kopuł we Wrocławiu, wystawa „po/wy/miary” –  8 września – 24 listopada 2019.

Rok antyfaszystowski

karton do Guerniki, fot.©J.Dudzik

Encyklopedyczna definicja faszyzmu zakłada istnienie partii wodzowskiej, której założeniem jest pełna kontrola nad większą częścią życia społecznego i gospodarczego i zwalczanie odmiennych ideologii z nasileniem nacjonalizmu a w skrajnych wypadkach szowinizmu i rasizmu. Niszczono wtedy rzeźby i obrazy, palono książki, dzielono ludzi na rasę panów i tych gorszych nadających się tylko do zniewolenia.
Było sporo lat po wojnie, prawie 30, kiedy topowy zespół The Beatles nagrał muzykę do kolorowego rysunkowego filmu „Żółta łódź podwodna”. Piosenki z tego filmu śpiewał cały świat, a na plażach Morza Śródziemnego mieszkali, niczym bezdomni, młodzi szczęśliwi ludzie z gitarami. To było pół wieku temu, teraz młodzi gniewni chodzą na manifestacje z pochodniami. Czy czas się bać faszyzmu?

tekst, zdjęcia: Jerzy Dudzik

CATEGORIES
Share This

COMMENTS

Wordpress (0)
Disqus ( )