Skutki niedożywienia, które nie przyszły Ci do głowy – przegląd konsekwencji niedożywienia.

Skutki niedożywienia, które nie przyszły Ci do głowy – przegląd konsekwencji niedożywienia.

Odcinek 3. Cykl „Niedożywienie u seniorów” powstaje we współpracy z NUTRICO, szpitalem specjalizującym się w żywieniu dożylnym.

Ponad połowa seniorów cierpi na niedożywienie. To bardzo niebezpieczne, ponieważ problem ten skutkuje nie tylko pogorszeniem i utratą zdrowia fizycznego, ale w znaczący, niekorzystny sposób wpływa na inne, równie ważne, sfery życia.

Seniorem jest się średnio przez jedną trzecią swojego życia. To długo, co zatem zrobić, aby w jesieni życia cieszyć się dobrym zdrowiem? Recepta jest prosta. Trzeba zadbać o ruch i właściwe odżywienie.
Pamiętajmy jednak, że późny wiek ma swoje prawa. Układ pokarmowy coraz gorzej funkcjonuje. Zmniejsza się perystaltyka jelit. Ponadto zmienia się stężenie kwasów żołądkowych, co daje uczucie pełności i przyczynia się do wzdęć.
Metabolizm natomiast, czyli przemiana materii, spowalnia. U 80-latka podstawowa przemiana materii wynosi 80 procent tej, która występuje u 40-latka.

Od apatii aż do śmierci
Niedożywienie może bardzo mocno wpływać na funkcjonowanie osób starszych. Jednym z jego skutków jest pogorszenie zdolności do samodzielnego jedzenia, korzystania z toalety czy utrzymywania higieny. Obniża także dobre samopoczucie oraz może upośledzać funkcjonowanie psychospołeczne. Co to oznacza? Najkrócej mówiąc to, że niedożywiony senior powoli traci zdolności adaptacyjne – nie podejmuje nowych inicjatyw, nie interesuje się otaczającym go światem i przestaje się w cokolwiek angażować. W ten sposób zaczyna się proces wykluczenia ze społeczeństwa, co może doprowadzić nawet do zaniku woli życia!
Utrzymujące się przez dłuższy czas niedożywienie wydłuża także czas powrotu do zdrowia po chorobie lub urazach. Ma również niebagatelny wpływ na spadek odporności, pogorszenie samopoczucia oraz osłabia mięśnie.

Niedożywieni pacjenci
U ok. 40 procent chorych przyjmowanych do szpitali stwierdza się niedożywienie, zaś liczba ta rośnie zwykle do 60 proc. po ok. 2 tygodniach hospitalizacji.
Z danych naukowych wynika, że zjawisko niedożywienia szpitalnego jest powszechne nie tylko w Polsce, ale też w innych krajach Unii Europejskiej. W USA i Kanadzie problem ten w dużej mierze zażegnano dzięki silnie działającej edukacji personelu medycznego w ocenie niedożywienia oraz silnym naciskom ubezpieczycieli, aby stosować żywienie kliniczne, ponieważ wówczas leczenie szpitalne jest po prostu tańsze (w niektórych przypadkach nawet o 50 proc.). W Europie nadal niestety nie mamy spójnej polityki edukacyjnej i finansowej w tym temacie. Tracimy na tym wszyscy: pacjent, bo dłużej goją się rany i dłużej pozostaje w szpitalu, NFZ, bo musi więcej zapłacić za leczenie pacjenta z powikłaniami, szpital, bo wydaje nadmiernie dużo, np. na antybiotyki oraz budżet krajowy, bo trzeba wydawać pieniądze na leczenie powikłań powstających z niedożywienia zamiast np. na leczenie onkologiczne czy procedury wysokospecjalistyczne i profilaktykę – mówi dr n. med. Łukasz Drozd, ekspert w zakresie żywienia klinicznego, twórca NUTRICO, ośrodka zajmującego się sporządzaniem mieszanin do żywienia pozajelitowego.
Co istotne, pacjent niedożywiony generuje cztery razy wyższe koszty utrzymania niż pacjent odżywiony – a to z powodu powikłań chorobowych i wydłużonego czasu leczenia.

Czwarty odcinek cyklu pt. „Żywienie medyczne. Z czym to się je?” opublikujemy 15 września 2015.

Napisz komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany